سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
56
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
افتعال بوده و ثلاثى مجرّد آن [ قطف ] همچون [ ضرب ] از باب - [ ضرب ، يضرب ] به معناى چيدن و بريدن مىباشد . قوله : و لو كانت بفعله : ضمير در [ كائنات ] بزيادى منفصله و در [ بفعله ] به مفلّس راجع است . قوله : كان شريكا بنسبة الزيادة : ضمير در [ كان ] به مفلّس عود مىكند . متن : و غرماء الميت سواء في تركته مع القصور فيقسم على نسبة الديون ، سواء في ذلك صاحب العين ، و غيره . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در صورتى كه مديون فوت شود و تركهاش از وفاء به ديون قاصر باشد تمام طلبكاران وى در عرض هم و با يكديگر مساوى هستند . شارح ( ره ) مىفرماين : در نتيجه ما ترك او را به نسبت ديونش بين طلبكاران تقسيم ميكنند بدون اينكه هيچيك از آنها را بر ديگرى مقدّم دارند اعم از صاحب متاع يا غير او . مؤلف گويد : مثلا اگر زيد فرشى به عمرو فروخته و پولش را از وى نگرفته و خالد 1000 تومان وجه دستى به او داده و بكر بابت جنايتى كه از زيد به او رسيده 5000 تومان از او طلبكار است حال قبل از اينكه زيد بدهىهاى خود را اداء كند فوت نمود ، ورثه بعد از اينكه مجموع بدهكاريهاى او را حساب نمودند ملاحظه كردند كه 10000 تومانست